آیا تنبلی ارثی است یا اکتسابی؟ علم چه می‌گوید

به گزارش پارسینه، به نقل از اطلالات به گفته محققان چینی که اسکن ام آر آی 71 جفت دوقلو را در مدت 8 سال بررسی و تجزیه و تحلیل کردند، 47 درصد تمایل به «به تعویق انداختن» کارها نشان دادند که این بر اساس عاملی ژنتیک ثابت 

مطالعه اخیر به رهبری چین که در ژانویه 2026 در NeuroImage: Clinical منتشر شد، اسکن‌های MRI و نظرسنجی‌های 71 جفت دوقلوی نوجوان را طی 8 سال تجزیه و تحلیل کرد و 47درصد وراثت‌پذیری برای اهمال‌کاری در دوقلوهای تک‌تخمکی را به دلیل تغییرات در مدار پاداش مغز نشان داد.

این تحقیق، اختلالات در مسیرهای دوپامین و سروتونین - که ناحیه تگمنتال شکمی را به جسم مخطط متصل می‌کنند - را به عنوان عوامل ژنتیکی کلیدی کاهش انگیزه کار شناسایی می‌کند و توضیح می‌دهد که چرا اهمال‌کاری اغلب در خانواده‌ها وجود دارد.

در حالی که ژنتیک تقریباً نیمی از واریانس را توضیح می‌دهد، استراتژی‌های محیطی مانند تقسیم وظایف به مراحل یک تا پنج دقیقه‌ای و استفاده از تایمرها می‌توانند طبق توصیه‌های رفتاری این مطالعه، به طور مؤثر با این تمایلات ارثی مقابله کنند.

به گزارش ان بی سی، دکتر آن-لور لو کانف، متخصص علوم اعصاب، می‌گوید: برای بسیاری از ما، اهمال‌کاری با بار عاطفی زیادی همراه است.

لو کانف می‌گوید: «به ما یاد داده‌اند که اهمال‌کاری را با تنبلی و فقدان اراده مرتبط بدانیم، و بنابراین هر وقت کاری را که قرار بود انجام دهیم به تعویق می‌اندازیم، شروع به سرزنش خودمان می‌کنیم.

به گفته لو کانف، نویسنده کتاب «آزمایش‌های کوچک: چگونه در دنیایی که غرق در هدف است، آزادانه زندگی کنیم»، این احساسات منفی فقط بازگشت به مسیر درست را برای ما دشوارتر می‌کند.
از دیدگاه او، اهمال‌کاری نباید مایه شرمساری باشد - او می‌گوید: «در واقع فقط یک سیگنال از مغز شماست که در حال حاضر چیزی درست کار نمی‌کند.».